Βουδισμος, αλλοπαθητικη ιατρικη,ομοιοπαθητικη, βελονισμος και πνευματικη αναζητηση

Εμπνευσμένο από τις Διδασκαλίες του Ναμκαϊ Νορμπού

Ένα σούφικο ρητό λέει ότι υπάρχουν τόσοι δρόμοι και τρόποι ένωσης με τον Θεό όσοι και οι άνθρωποι. Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο-δρόμο, ατομικότητα.

Έτσι υπάρχουν και διδασκαλίες που το κάθε άτομο έλκεται σύμφωνα με τις κλίσεις του και κατανόηση του. Δεν μπορούμε να πούμε στον κόσμο της σχετικότητας ότι κάτι είναι καλύτερο από κάτι άλλο αφού φαίνεται να εξυπηρετεί το άτομο το οποίο το επιλέγει. Αν το άτομο ωφελείται από αυτήν την διδασκαλία τότε για αυτό το άτομο αυτός είναι ο δρόμος του. Για όσο αυτό κρατήσει.

Στο βουδισμό όπως μας περιγράφει ο Ναμκαϊ Νορμπού υπάρχουν τρεις βασικοί δρόμοι ή μέθοδοι διδασκαλίας, ο δρόμος της απάρνησης, ο δρόμος του μετασχηματισμού και ο δρόμος της αυτο-απελευθέρωσης που βασίζονται αντίστοιχα στις διδασκαλίες της Σούτρα, της Τάντρα και του Τζοκτσέν.

Αυτές ανταποκρίνονται στις τρεις διαστάσεις της ύπαρξης μας, το σώμα, τον λόγο και τον νου, που αποκαλούνται “οι τρεις πύλες”, επειδή είναι το μέσο για να εισέλθει κανείς στην γνώση.

Στην ελληνική εσωτερική παράδοση, αυτές οι τρεις διαστάσεις της ύπαρξης μας ομοιάζουν προς το σώμα, την ψυχή και το πνεύμα. Στην ομοιοπαθητική διδασκαλία με βάση τον Κέντ αναγνωρίζουμε το σώμα, το συναίσθημα και τον νου κατά αντιστοιχία. Και από αυτές τις “τρεις πύλες” μπορεί κανείς να εισέλθει στην γνώση. Αλλά ας δούμε τι ακριβώς σημαίνουν για τον Βουδισμό αυτοί οι τρεις δρόμοι και πως σχετίζονται με την Αλλοπαθητική – Ομοιοπαθητική Ιατρική.

Συνέχιζοντας ο Ναμκαϊ Νόρμπου αναλύει τους τρείς δρόμους αυτούς.

Ο δρόμος της απάρνησης περιέχεται στην διδασκαλία των Σούτρα, των ομιλιών που αποδίδονται στον Βούδα Σακυαμούνι. Ο Βούδας μίλησε για τα αίτια της δυστυχίας και πως μπορούμε να τα εξαλείψουμε. Η βασική του διδασκαλία περιγράφει τις τέσσερις επιφανείς αλήθειες που είναι α.η αλήθεια της δυστυχίας, β.η αλήθεια της αίτιας της δυστυχίας, γ.η αλήθεια της κατάπαυσης της δυστυχίας, δ.η αλήθεια του δρόμου που οδηγεί σε αυτήν την κατάσταση.

Η Αλήθεια της δυστυχίας είναι στο φυσικό πεδίο ο πόνος, η αρρώστια, τα γηρατειά, ο θάνατος, η αιτία της είναι η προσκόλληση, τα πάθη και η επιθυμία. Ο βούδας έλεγε τρεις φωτιές καίνε το σπίτι σου, η Πλάνη, η Επιθυμία και η Απέχθεια.

Σύμφωνα με τις διδασκαλίες της Ομοιοπαθητικής και τα Μιάσματα που ο Χάνεμαν χρησιμοποίησε η πλάνη είναι η ψώρα, όπου αισθανόμαστε διαφορετικοί από τον όλον. Η επιθυμία είναι η σύκωση όπου επιθυμούμε την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό, και η απέχθεια είναι η σύφιλη όπου είναι το στάδιο της καταστροφής. Η αγαπημένη μας Ελλάδα παρεπιπτόντως μόλις μπήκε ολοφάνερα στο τρίτο στάδιο της πορείας της, την Σύφιλη, αρχίζει η καταστροφή πια για να ξαναξεκινήσουμε μετά από πολλά χρόνια από την αρχή του κύκλου, την Ψώρα. Κοιτάξτε πίσω στον χρόνο και δείτε το όνομα που είχε η Ελλάδα “ψωροκώσταινα”, φτώχεια αλλά καλή καρδιά, ενότητα μεταξύ των ανθρώπων, χαρά, τραγούδι και ευαισθησία, λεπτά αισθήματα, έρωτες, ευγένεια, μου έχουν πει ιστορίες οι παλαιότεροι ότι οι άνθρωποι παλιά χαιρόντουσαν με τα πιο απλά πράγματα, ο παππούς μου χαιρόταν μόνο που περπατούσε στην φύση ή όταν έβλεπε έναν άνθρωπο ήταν μέσα στην ευγένεια και στην χαρά από καρδιάς. Οι παθήσεις της ψώρας έχουν να κάνουν κυρίως με το δέρμα τις λοιμώξεις και τις φλεγμονές. Τίποτα όμως δεν κρατάει για πάντα έτσι και τα κράτη μεγαλώνουν κ στην συνέχεια μπήκαμε στην Σύκωση, στην ΕΠΙΘΥΜΙΑ, περισσότερα Λεφτά, σπίτια, αμάξια, σεξ, φαγητό. Γεμίσαμε συκωτικές ασθένειες όπως οι κύστες, οι όγκοι, τα ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΑ (ο ιός HPV πια υπάρχει στις περισσότερες γυναίκες). Οι άνθρωποι κλείστηκαν στις μεζονέτες τους και στο δικό μου, και στην μιζέρια της ταμπέλας και της επιφάνειας των πραγμάτων. Και τώρα αγαπητοί αναγνώστες του κειμένου μπήκαμε στην τρίτη φάση, που ονομάζετε Σύφιλη, ή καταστροφή. Τώρα θα δούμε βία, καταστροφή, αισθήματα απειλής στην κοινωνία, όπλα, πόλεμο, επιθετικότητα, αυτοκαταστροφή στο μέγιστο βαθμό. Τα αυτοάνοσα νοσήματα θα αυξηθούν στην κοινωνία σε μέγιστο βαθμό και γενικότερα θα βιώσουμε καταστάσεις πρωτόγνωρες έως τώρα.

Θα δούμε νόσους που πλήττουν βαθιά τον γενετικό κώδικα. Αλλά όπως τίποτα δεν κρατάει για πάντα θα φύγουμε κάποια στιγμή και από αυτήν την φάση θέλω να ελπίζω σοφότεροι.

Ο Βούδας λοιπόν αφού κατανόησε την αιτία της δυστυχίας των όντων βρήκε και την φόρμουλα για να την σταματήσει μέσα από τον δρόμο της απάρνησης.

Η Αρχή της Απάρνησης βέβαια είναι οικουμενική, δεν είναι κτήμα μόνο του Βουδισμού αλλά σχεδόν κάθε θρησκείας και κοινωνικής ηθικής. Και είναι φυσικό αφού είναι ένα προϊόν ανθρώπινης σκέψης και ανθρώπινου μόχθου για την ζωή και την πραγματικότητα. Θα έλεγα ότι είναι μια λειτουργία του ανθρωπίνου εγκεφάλου. Έτσι λοιπόν θα μπορούσε να παρομοιαστεί η αρχή της απάρνησης με την αρχή που λειτουργεί η αλλοπαθητική ιατρική.

Και μιλώντας για την αλλοπαθητική ιατρική, αλλο παθητική είναι οτιδήποτε χρησιμοποιεί τον νόμο ¨ενάντια εναντίοις¨. Π.χ. Και η βοτανοθεραπεία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν αλλοπαθητική, αφού μην ξεχνάμε και τα χημικά φάρμακα πολλές φορές έχουν τις βάσεις τους στα βότανα και στις ουσίες τους.

Ας πάρουμε ένα παράδειγμα στον ανθρώπινο ψυχισμό και ας το συσχετίσουμε με ένα παράδειγμα από την Ιατρική.

Αν κανείς θυμώσει και νοιώσει οργή, σύμφωνα με τον δρόμο της απάρνησης θα προσπαθήσει να καταστείλει την οργή με το να σκεφτεί ότι δεν είναι σωστό, εάν είναι χριστιανός θα σκεφτεί ότι δεν συνάδει με την χριστιανική αγάπη, εάν είναι βουδιστής θα σκεφτεί το αρνητικό κάρμα που θα δημιουργήσει και έτσι θα προσπαθήσει να την ελέγξει, το ίδιο και ένας ινδουϊστής, το ίδιο και ένας μωαμεθανός πιστός στο κοράνι και στον Αλλάχ. Θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να την ΝΙΚΗΣΕΙ, να την αποφύγει, να την ΑΛΛΑΞΕΙ.

Αυτή η συμπεριφορά μοιάζει πολύ με την συμπεριφορά των χημικών φαρμάκων στον οργανισμό, ή της νοοτροπίας της Αλλοπαθητικής Ιατρικής. Η συμπεριφορά είναι π.χ. Σε μια λοίμωξη του ανοσοποιητικού, να δώσουμε αντιβίωση για να σκοτώσουμε, να νικήσουμε τα μικρόβια! Να αποφύγουμε την πραγματική αιτία της λοίμωξης που μπορεί π.χ. Να είναι μια αλλαγή του ph του περιβάλλοντος του οργανισμού που επιτρέπει την ανάπτυξη μικροβίων και να εστιαστούμε με ένταση στο να νικήσουμε την λοίμωξη!!

Αυτού του είδους οι θεραπείες έχουν κατασταλτικά ή καταπιεστικά αποτελέσματα και η διάρκεια τους είναι για λίγο. Εάν ο οργανισμός είναι αρκετά ισχυρός τότε η λοίμωξη θα επανέλθει σύντομα καθώς είναι μια δίοδος για τον οργανισμό για να μειώσει την εντροπία στο σύστημα. Εάν δεν είναι αρκετά ισχυρός τότε θα στραφεί προς ένα βαθύτερο στρώμα του οργανισμού επιφέροντας μακροχρόνια μια πολύ πιο σοβαρή νόσο σε ένα πολύ πιο σημαντικό για τον οργανισμό όργανο ή ολόκληρο σύστημα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στους παραπάνω ασκητές σε όλες τις ανωτέρω θρησκείες εάν ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο επί μακρόν.

Καταστέλλουν τον θυμό και αυτός σιγά σιγά εντυπώνεται βαθύτερα διαβρώνοντας τον νου στο τέλος. Ο θυμός που είναι μια συναισθηματική λειτουργία μεταλλάσεται διαμέσου της καταπίεσης σε κάτι βαθύτερο.

Κάποιες φορές βέβαια όλοι μας έχουμε περάσει από Αλλοπαθητικές θεραπείες, ή την θεραπεία του ενάντια εναντίοις. Ίσως κάποιες φορές χρειάζεται κιόλας. Ποτέ δεν πρέπει να είναι κανείς απόλυτος διότι ζούμε σε έναν κόσμο σχετικότητας και όπως είπαμε στην αρχή ο καθένας από εμάς έχει τον δρόμο του και αυτός ο δρόμος είναι ο τέλειος για το άτομο εφόσον το ωφελεί.

Ας δούμε τώρα τον δεύτερο Δρόμο

Είναι ο δρόμος της Τάντρα, είναι ο δρόμος του Μετασχηματισμού, ο Ασκητής της Τάντρα γνωρίζει και εφαρμόζει την Ταοιστική αρχή του γιν και του γιάνγκ και ξέρει ότι μια κατάσταση εμπερικλείει μέσα της και την αντίθετη της. Έχει επίγνωση της διττής φύσης των φαινομένων και της εκδήλωσης τους δια μέσου της ενέργειας. Βασική της ιδέα είναι ότι στο σύμπαν υπάρχει μόνο φως και αυτό αντανακλάται και δημιουργεί τον κόσμο και τα φαινόμενα. Ο Ασκητής αυτός γνωρίζει τα 5 στοιχεία και το πως μπορεί να τα μετασχηματίσει. Γνωρίζει ότι η βάση των 5 στοιχείων είναι το Αέναο Φως, ή όπως το ονομάζουν στον βουδισμό Κενότητα.

Τα πέντε στοιχεία είναι ο Αιθέρας, ο Αέρας, το Πυρ, το Ύδωρ και η Γη. Ο Ιπποκράτης γνώριζε την ύπαρξη τους και δόμησε το σύστημα του με τις κράσεις του. Από τα 5 αυτά στοιχεία έχουμε 4 τύπους ανθρώπων. Ο Ιπποκράτης θα μπορούσε να θεωρηθεί ένας Ταντρικός Γιατρός γιατί γνώριζε πως να χειρίζεται τα στοιχεία και να τα μεταλλάσει ανάλογα με την περίσταση, επιφέροντας την υγεία. Βέβαια ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε όλες τις συνθήκες, δηλαδή άλλοτε το ενάντια εναντίοις και άλλοτε το όμοια ομοίοις όταν ήθελε να επιφέρει μια θεραπεία πάντα ανάλογα με την περίσταση.

Ένα παράδειγμα θα μπορούσε να είναι το εξής: είμαι σίγουρος ότι θα το βρείτε πολύ ενδιαφέρον. Σύμφωνα με την Ελληνική παράδοση ακόμα και οι τόποι είναι όπως οι άνθρωποι. Είναι φτιαγμένοι από τα στοιχεία της φύσης. Έτσι υπάρχουν τόποι όπου έχουμε την επικράτηση ζέστης με υγρασία όπως η Βραζιλία για παράδειγμα, με την ζέστη και τις βροχές της. Και τόποι όπου επικρατεί το κρύο με την υγρασία όπως η βροχερή Αγγλία. Οι άνθρωποι που κατοικούν στην Αγγλία λέγονται φλεγματικοί, έτσι ονόμασε ο Ιπποκράτης την μίξη μεταξύ κρύου και νερού. Οι άνθρωποι που κατοικούν στην Ινδία και Βραζιλία λέγονται αιματώδεις, έτσι ονόμασε την μίξη φωτιάς και νερού.

Βλέπουμε τους Άγγλους και εν γένει τους βόρειους να αναζητούν θερμά κλίματα, και έτσι τον χειμώνα να πηγαίνουν σε θερμές χώρες για να περάσουν αρκετό χρόνο. Επιφέροντας ισορροπία στον οργανισμό τους. Μια Μετατροπή δηλαδή χρησιμοποιώντας τις εξωτερικές καιρικές συνθήκες στον εσωτερικό μας οργανισμό. Ασκούν την Τάντρα χωρίς να το ξέρουν.

Έτσι η Τάντρα δεν ανήκει πάλι σε μια παράδοση και θρησκεία, αλλά είναι μια λειτουργία του ανθρωπίνου νου, συναισθήματος, σώματος. Είναι η ικανότητα μετασχηματισμού με σοφία μέσα από την γνώση των αντιθέτων.

Ένα ταντρικό μονοπάτι θα μπορούσε να θεωρηθεί και η άσκηση του Βελονισμού. Καθώς και οι μηχανισμοί λειτουργίας της Ομοιοπαθητικής.

Αλλά πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση αυτών των δυο συστημάτων και στην παραβολή τους με την τάντρα θα ήθελα να επιστρέψουμε στο παράδειγμα που αναφέρει ο Ναμκαϊ Νόρμπου με την οργή και με την αντιμετώπιση της από έναν ταντρικό ασκητή. Έτσι θα μπορέσουμε να καταλάβουμε το θέμα καλύτερα.

Ο Ναμκαϊ Νόρμπου γράφει:

Στο παράδειγμα του ανθρώπου που οργίζεται ο ασκητής του ταντρικού δρόμου την ίδια στιγμή της οργής θα οραματιστεί τον εαυτό του σαν μια οργισμένη θεότητα (ο όρος θεότητα είναι μια μερική και ανακριβής μετάφραση από την θιβετανική γλώσσα και σημαίνει κατά λέξη ιερός νους. Στις τάντρα η θεότητα είναι μια εκδήλωση της διάστασης του ίδιου του ατόμου και όχι κάτι του εξωτερικό)

Με αυτόν τον τρόπο η οργή μπορεί να αυξηθεί μέχρι το σημείο που να κάνει το σύμπαν να τρέμει, αλλά με το να μην υπάρχει πια για τον ασκητή η δυαδική θεώρηση υποκειμένου και αντικειμένου, η οργή θα απελευθερωθεί σαν αγνή ενέργεια στερούμενη στόχου….

και συνεχίζει παρακάτω….

Έτσι ο ασκητής της Τάντρα έχει επίγνωση της λειτουργίας της ενέργειας και γνωρίζει ότι τα “μπλοκαρίσματα” της ενέργειας μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές όχι μόνο στο σώμα αλλά και στον νου. Έτσι δεν συγκρατεί την ενέργεια του, δεν την καταστέλλει αλλά τη χρησιμοποιεί σαν μέσο μετασχηματισμού. Γι” αυτό το σκοπό όμως είναι απαραίτητο να έχει αναπτύξει πολύ την ικανότητα της άσκησης.

Τώρα εάν δούμε την πρακτική του Βελονισμού, ο γνώστης των αρχών και της πρακτικής εφαρμογής των νόμων που διέπουν το ανθρώπινο σώμα και την κίνηση της ενέργειας (qi) σε αυτό, γνωρίζει ότι τα μπλοκαρίσματα της μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές στο σώμα αλλά και στον νου. Έτσι λοιπόν με την χρήση της βελονοθεραπείας δεν καταστέλλει αλλά μετασχηματίζει την ροή της. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να οδηγεί τον ασθενή στην τρίτη κατάσταση ύπαρξης (Τζοκτσεν) που είναι να βιώσει παρουσία και να νοιώσει παρόν στο σώμα του. Εάν μπορούσαμε να διατηρήσουμε την επιρροή ενός σωστού βελονισμού συνεχώς και στον ασθενή μας τότε αυτός θα θεραπευόταν μόνιμα. Δυστυχώς όμως οι συνθήκες της ζωής σήμερα επηρεάζουν πολύ την εφαρμογή του βελονισμού και μειώνουν την αποτελεσματικότητα του.

Στην ομοιοπαθητική εφαρμόζουμε επιστημονικά και δοκιμασμένα τον ταντρικό τρόπο αντιμετώπισης της ζωής. Με βάση των νόμο των ομοίων, τα όμοια θεραπεύουν τα όμοια. Έτσι ο ομοιοπαθητικός που εφαρμόζει την αρχή αυτή θεραπεύει μια νόσο με την ουσία που επιτείνει ή προκαλεί την νόσο αυτήν σε έναν κατά συνθήκη (δεν υπάρχει απόλυτη υγεία) υγιή οργανισμό.

Για παράδειγμα ο καφές προκαλεί νευρικότητα, διέγερση, αυπνία, σε έναν οργανισμό. Όταν κάποιος νοιώθει και βιώνει την κατάσταση του καφέ μονίμως τότε ο καφές σε ομοιοπαθητική αραίωση θα θεραπεύσει. Αυτό το κάνει με το να επιτείνει στο μέγιστο την κατάσταση, αλλά όχι σε αδρή μορφή, προκαλώντας παρενέργειες και δηλητηριάσεις στο σώμα, αλλά σε κατάσταση διάλυσης, κρούσης και αραίωσης. Η διάλυση, κρούση και συνεχής αραίωση του ώστε να ξεπερνάει τα όρια της ύλης τον καθιστά άκρως ισχυρό αλλά ταυτόχρονα αβλαβή για την υγεία.

Αυτή είναι η μεγάλη τέχνη της ομοιοπαθητικής που την καθιστά πανίσχυρη. Η δυναμοποίηση όπως ονομάζεται που είναι ταυτόχρονη κρούση και αραίωση της ουσίας σε φανταστικά όρια αφού η 6η εκατοστιαία δυναμοποίηση (1 μέρος αρχικής ουσίας διαλυμμένο σε 99 μέρη διαλύτη, 100 κρούσεις, από αυτό άλλο 1 μέρος σε 99 μέρη διαλύτη χ 100 κρούσεις κ αυτό άλλες 4 φορές μέχρι την 6η) θα περιέχει ελάχιστη εώς και καθόλου αρχική ουσία.

Η δυναμοποίηση είναι βασισμένη πάλι πάνω σε ένα νόμο της ζωής που οι περισσότεροι από εμάς αγνοούμε ότι τα άυλα πράγματα είναι πολλές φορές πιο ισχυρά από αυτά που βλέπουμε ή έχουν υλική μορφή. Για παράδειγμα εάν κάποιος ασκήσει βία και σας χτυπήσει ενώ παίζετε ή ασκήστε μαζί στις πολεμικές τέχνες π.χ. θα σας μαυρίσει λίγο το χέρι, για μια εβδομάδα. Αν όμως μέσα στην κίνηση του αυτή συμπεριλάβει συναισθήματα, λόγο και ψυχολογική βία μαζί τότε το τραύμα θα είναι πολύ πιο ισχυρό, και ενώ στο σώμα θα κάνει περίπου μια εβδομάδα να φύγει, κανείς δεν ξέρει πότε θα περάσει από τον ψυχισμό σας. Άλλο παράδειγμα, σε μια σχέση μας έλκει κάποιος από την εμφάνιση του αλλά μετά από λίγο καιρό εμφανίζεται ένας άλλος ο οποίος μας αγγίζει και το συναισθηματικό πεδίο πολύ έντονα, τότε ερωτευόμαστε και ελκόμαστε από τον δεύτερο παρόλο που ο πρώτος θεωρητικά είναι πιο όμορφος. Μοιάζει σαν τα πράγματα που δεν βλέπουμε να έχουν ισχυρή επιρροή σε αυτά που βλέπουμε. Έτσι οι σκέψεις πρώτα (το νοητικό πεδίο), τα συναισθήματα (το συναισθηματικό) και το σώμα (το φυσικό πεδίο) αλληλοεπηρεάζονται και φαίνεται να υπάρχει μια ιεραρχία όπου το πιο λεπτοφυές επηρεάζει και διαμορφώνει το χονδροειδές.

Στην ομοιοπαθητική λοιπόν ακολουθούμε τον τρόπο του ταντρικού ασκητή που όταν είναι οργισμένος “την ίδια στιγμή της οργής θα οραματιστεί τον εαυτό του σε μια οργιμένη θεότητα…με αυτόν τον τρόπο η οργή μπορεί να αυξηθεί μέχρι του σημείου που να κάνει το σύμπαν να τρέμει”

Δίνουμε την ίδια ουσία που επιτείνει την νόσο στο αϋλο όμως πεδίο χωρίς παρενέργειες και τότε δια του νόμου των ομοίων η πάθηση (πάθος) υφιέται και φεύγει

“η οργή θα απελευθερωθεί σαν αγνή ενέργεια στερούμενη στόχου”

Η Άσκηση όμως των θεραπευτικών μεθόδων του βελονισμού και της ομοιοπαθητικής απαιτεί μεγαλύτερη ικανότητα από την συμβατική αλλοπαθητική ιατρική. Η οποία ακολουθεί ένα πρωτόκολλο για κάθε πάθηση χωρίς να εξετάζει την ατομικότητα του αρρώστου. Στην ομοιοπαθητική πιστεύουμε ότι δεν υπάρχουν δυο παθήσεις όμοιες. Σε κάθε ωτίτιδα το φάρμακο που θα δοθεί δεν είναι το ίδιο, είναι πάντα ανάλογα με το άτομο. Έτσι δεν κάνουμε διαγνώσεις αλλά προτιμούμε να λέμε ο ασθενής έχει ένα είδος ωτίτιδας που είναι πιο σωστό.

Το ίδιο συμβαίνει και με την άσκηση σε μια ταντρική μέθοδο όπως λέει ο Ναμκαϊ Νόρμπου

¨είναι απαραίτητο να έχει αναπτύξει πολύ την ικανότητα της άσκησης¨.

Πιστεύω ότι το κάθε σύστημα είναι φτιαγμένο μέσα από μια ανθρώπινη λειτουργία του εγκεφάλου και απευθύνεται σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν τον εγκέφαλο τους με παρόμοιο τρόπο και όχι σε όλους. Δεν είναι όλοι για να ακολουθήσουν έναν ταντρικό δρόμο, δεν είναι όλοι για να ακολουθήσουν τις θεραπείες του βελονισμού και της Ομοιοπαθητικής, παρόλο που η πραγματική μας φύση είναι ταντρική, γιατί τα πάντα στο σύμπαν μεταλλάσσονται, ¨τα πάντα ρεί¨ έλεγε ο Ηράκλειτος και δεν είχε άδικο. Παρα ταύτα ο ανθρώπινος εγκέφαλος λόγω της λειτουργίας της μνήμης και της ταυτότητας (εγώ) σε καθηλώνει στην πρώτη κατάσταση, να μην μπορείς να αντιληφθείς την δυαδικότητα των φαινομένων και να μάχεσαι συνεχώς κυνηγώντας την ουρά σου. Δεκτόν και αυτό και θεμιτό κάποιες φορές.

Αλλά ας δούμε και την τρίτη κατάσταση.

Τα αποτελέσματα της θεραπείας με τις μεθόδους της ομοιοπαθητικής και του βελονισμού είναι η επαναφορά μας στην κατάσταση της αυθόρμητης τελειότητας. Τα αποτελέσματα του ταντρικού δρόμου αλλά και κάθε είδους πνευματικής πρακτικής είναι η επαναφορά του νου στην αυθόρμητη κατάσταση. Εμείς όμως ξεχνάμε ότι οι τεχνικές είναι ένα μέσο για να επανέλθουμε στην φυσική μας κατάσταση και κάνουμε τις τεχνικές είδωλα και τις λατρεύουμε.

Τι είναι αυτή η φυσική αυθόρμητη κατάσταση που περιγράφουμε όμως εδώ.

Ο Ναμκαϊ Νόρμπου γράφει:

Η μέθοδος αυτού του δρόμου είναι γνωστή σαν ¨αυτο-απελευθέρωση¨, γιατί βασίζεται πάνω στην γνώση, πάνω στην κατανόηση. Δεν αφορά όμως κάποιο αντικείμενο που θα πρέπει να γνωρίσουμε, αλλά το να βιώσει κανείς μια κατάσταση πέρα από τον νου : τον στοχασμό. Παρόλα αυτά, εάν δεν ξεκινήσει κανείς από τον νου, δεν υπάρχει τρόπος για να γίνει κατανοητή αυτή η κατάσταση. Γι΄ αυτό λέγεται ότι ο δρόμος της ¨αυτο-απελευθέρωσης¨ σε σύγκριση με αυτούς της απάρνησης και του μετασχηματισμού, είναι συνδεδεμένος με την όψη του νου.

Η μέθοδος στις θεραπευτικές που πλησιάζει και θεμελιώνει αλλά και οδηγεί άμεσα τον θεραπευόμενο σε αυτήν την κατάσταση του στοχασμού είναι η μέθοδος της Ομοιοπαθητικής. Της Ομοιοπαθητικής σύμφωνα με τις τελευταίες ανακαλύψεις όπου έγιναν και με την ταξινόμηση του συστήματος και την τοποθέτηση του πάνω στην πανάρχαια βάση της φιλοσοφίας από τον Rajan Sankaran. Εκεί εξετάζουμε την φύση του νου και παρατηρούμε αναγνωρίζοντας τι δεν είναι ανθρώπινο. Τι παρεμβάλλεται στον άνθρωπο από τα άλλα βασίλεια της φύσης και η κατάσταση της αυθόρμητης και φυσικής τελειότητας που είναι το ανθρώπινο τραγούδι χάνεται ή μάλλον μπερδεύεται με ένα άλλο τραγούδι που ακούγεται προερχόμενο από τα υπόλοιπα βασίλεια της φύσης.

Ο Νόρμπου συνεχίζει:

Στο Τζοκτσέν, η πρωταρχική κατάσταση της βάσης δεν χαρακτηρίζεται μόνο ως κενότητα αλλά επεξηγούνται τρείς όψεις. Η ουσία, η φύση και η ενέργεια.

Η ουσία είναι η κενότητα, η αληθινή κατάσταση του ατόμου και των φαινομένων. Αυτή είναι η βάση όλων των όντων, είτε έχουν την επίγνωση της, είτε όχι, τόσο στην Φώτιση, όσο και στον κύκλο της επαναγέννησης. Η Φύση της είναι η διαύγεια, η εκδήλωση της πρωταρχικής κατάστασης σε όλες τις όψεις της. Λέγεται ¨αυτοτελειωμένη¨ γιατί υπάρχει αυθόρμητα εξαρχής, όπως ο ήλιος που λάμπει στο διάστημα. Η διαύγεια είναι η αγνή ιδιότητα των σκέψεων και όλων των αισθητών φαινομένων, αμόλυντη από νοητική κριτική. Για παράδειγμα όταν βλέπουμε ένα λουλούδι, κατ” αρχήν αντιλαμβανόμαστε την εικόνα χωρίς ο νους να μπει σε λειτουργία, ακόμα κι αν η φάση διαρκέσει ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Σε μια δεύτερη στιγμή υπεισέρχεται η νοητική κρίση και γίνεται ο χαρακτηρισμός ¨ένα λουλούδι, κόκκινο, ευωδιαστό¨. Από εδώ γεννιούνται η προσκόλληση και η απέχθεια, η αποδοχή και η άρνηση, με τις συνέπειες του κάρμα και της επαναγέννησης. Η διαύγεια είναι η φάση κατά την οποία η αντίληψη είναι ζωηρή και παρούσα, αλλά ο νους δεν έχει ακόμα εισέλθει σε δράση. Αυτή είναι η αυθόρμητη εκδήλωση της κατάστασης του ατόμου.

Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Ομοιοπαθητικός

Το άρθρο είναι αναδημοσιευμένο από τον ιστότοπο

http://www.agathon.gr/?page_id=588

About these ads